Tuesday, August 30, 2022

निरोप...!!




निरोप असा घ्यावा की,
घेणाऱ्याच्या वर्मीचा घाव
कोणा ना दिसावा...!!

निरोप असा घ्यावा की,
कातरवेळीचा महोत्सव फिका भासावा,
अन् कोजागिरीचा चंद्र रिता वाटावा.....!!

निरोप असा घ्यावा की,
श्रावणात ,शिशिराचं आगमन वाटावं,
ऐन अमावसेच्या रातीचं चांदणं
अंगणात उतरावं,
तिथंच पारिजातकाच्या फुलांनं
हळूच मातीत मिसळावं,
शेजारच्या फुलाच्या नकळत
लोप व्हावं,
सुगंध देत देत,मातीचं व्हावं....
निरोप असा घ्यावा
कातरवेळीच्या सुर्यासम प्रखर, तेजोमय , शांत सौम्य...!!

#निरोप❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃


Friday, August 26, 2022

बाप माणूस...!!


बाप माणूस म्हणजे,

कडाक्याच्या थंडीतला
रखरखीत निखारा,
ऊब देत-देत
जळून राख होणारा...!!

बाप माणूस म्हणजे,
अथांग सागर,शांत तो भासणारा,
पोटात ज्वालामुखी तेवत ठेवत,
पृष्ठभाग संथ ठेवणारा...!!

बाप माणूस म्हणजे
काळ्या ढगांशी वारा
तो झुंजणारा,
शुष्क होताना
श्रावणसरी घेऊन येणारा...!!!

बाप माणूस म्हणजे
तुटकी वहाण रक्ताळलेल्या पायांची,
चालते वेदना घेऊन ती काट्यांची...!!

बाप माणूस म्हणजे
हसणाऱ्या चेहऱ्यावरची
दुखरी वेदना,
पश्चिम क्षितिजावर उठणारी
कातरवेळीची काळी संवेदना....!!!

#बाप_माणूस❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

Sunday, August 21, 2022

एकांताच्या वाटेवरून...!!


 एकांताच्या वाटेवरती,

अनेक वाटा येऊन मिळतील,
पूर्वार्धाच्या काळामध्ये,
कौतुकाचे गोडवे गातील...!!

अर्थात,
क्षणभर आख्खा प्रवास लोभस वाटेल,
त्यातच,
सहवासातला आनंद अगदी हरकून टाकेल...!!

पण गड्या,
लोभाच्या या गर्दीत,
कुठंतरी तू हरवून जातो,
मग पुन्हा शोध स्वतःचा घेत घेत,
खूप दूरवर चालत राहतो...!!

हरवून जाणं,हरकून जाणं,
हा निसर्गाचा नियम जरी,
तरी न चुकावावं चालत राहणं,
एकांताच्या वाटेवरी....!!

रे गड्या,
एकटेपणात अन् एकांतात,
जमीन आसमानाची दरी,
ज्याला जमलं पार करण्यास
जगण्याची नौका त्याची
पोहचते पैलतीरी....!!

म्हणून सांगतो गड्या,
एकांतात फुलायला शिक,
लढता-लढता हसायला शिक,
जग सुंदरतेने बहरून उठेल,
वाईटातल्या गर्दीत सुद्धा
उंचावलेला चांगला हात दिसेल,
धूळ खात अडगळीत पडलेलं,
सुद्धा धूळ झटकून सुंदर भासेल...!!

म्हणून म्हणतो गड्या,
आयुष्याच्या वाटेवरती,
कधीतरी एकांताची वाट धर,
चालत-चालत दुरवरती,
स्वतःला हरवून बघ,
नदीकाठच्या पैलतीरावर,
सुंदरतेच्या रेतीवर,
आठवणींचे साकव
जोडत-जोडत,
त्या शंख-शिंपल्यात
एकांताचा प्रवास बघ
सुंदर....सौम्य... अन् प्रगल्भ...!!!


#एकांत❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

Friday, June 10, 2022

फक्त 'तू'...!!


सह्याद्रीच्या वाटेवरती,

आनंदाची झाडं लावताना,

त्यांची फुलं वेचताना,

आपलं म्हणून माझं बनून 

'तू' हवीस...


सह्याद्रीच्या त्या उंच क्षितिजावर जाताना,

धांदरटपणाच्या लयी उठताना,

ठेच लागली,  जखम झाली,

तोल सांभाळताना

 'तू' हवीस....


नदीकाठी गाणी म्हणताना,

खळखळत्या झऱ्याचा आवाज ऐकताना,

दूर कुठंतरी कोकिळेचा सूर घुमताना,

'तू' हवीस.....


 त्याच तळ्याच्या काठावरती हरीण पाणी पिताना,

राजहंस जल क्रीडा करताना,

दूरवरून येणारा गार वारा शहारे उमटवताना,

त्या शाहऱ्यांचा अतिउच्च बिंदू बनून,

'तू' हवीस...


सूर्य पश्चिमक्षितिजाकडे जाताना,

त्याचं जाणं हुरहूर लावताना,

थरथरणारा हात आवेगाने पकडताना,

'तू' हवीस....


सूर्य गेला म्हणून पौर्णिमेचा चंद्र उगवताना,

सह्याद्री, त्या चांद प्रकाशात अगदी नाहून निघताना,

विचारांच्या गर्तेत श्वास गुदमरताना,

मनसोक्तपणे आपल्या विश्वातून हिंडवुन आणणारी 

'तू' हवीस...


त्या डोक्यावरच्या चंद्र प्रकाशात,

गवताच्या पात्यांवरचे दवबिंदू मोतीसम भासताना,

'तू' हवीस...


तीच गवताची पाती अनामिक वाऱ्याच्या स्पर्शाने शहरताना,

तसा काहीसा तुझा स्पर्श भासताना,

रोमारोमात सर्वांग शहारताना,

 फक्त 'तू' हवीस....!


आयुष्याच्या वाटेवर दगड धोंडे खाचखळग्यांबरोबरच

 आयुष्याच्या उंच उंच शिखरांवर जाऊन आसमंत कवेत घेताना,

तिथूनच कातरवेळीच्या सूर्याचा महोत्सव पाहताना,

निसर्ग नियमाप्रमाणे आयुष्याची संध्याकाळ होताना,

त्या क्षितिजावरचं उंच शिखर गाठून,

 सुरकुत्या पडलेला हात हाती घेताना,

अगदी पहिल्या भेटीच्या स्पर्शाची ऊब,

मायेचा ओलावा भासवणारी,

 'तू' हवीस....!!


तू , तू या बेलाग कणखर सह्याद्रीची ट्रेकर,

तू आयुष्यभराच्या जीवनाच्या चढ उतारांची पार्टनर

तू जगासाठी कल्पनेची सोबती,

पण माझ्यासाठी माझ्या पावलांबरोबर पाऊल टाकणारी साथी.....!!


#ती❣️

#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

जपलेला कृष्ण...!!

प्रत्येकाच्या मनाच्या तळघरात,

स्वतःचा असा एक कृष्ण जपला जातो,

कधी सखा बनवून, कधी सोबती होऊन,

तर कधी कधी मनामनात नकळत राहतो,

प्राणप्रिय बनून...!!


जेव्हा कधी एकांतात असताना

मनाची कवाडं उघडून,

मनसोक्त संवादाचा नाद घुमतो,

कुठंच कधीच काही व्यक्त न होणारं

तेव्हा सगळं सगळं व्यक्त होतो....!

यात प्रत्येकवेळी कृष्ण खूप विश्वासार्ह वाटतो...!!


संकटांची वादळं घोंघावत असताना,

आयुष्याची नौका त्यावर हेलकावे घेताना,

त्याच वादळांच्या छेडून तारा,

हेलकाव्यांचं तो गीत गाणारा,

त्याच गीताचे होऊन गाणे तो कालिया मर्दन करणारा,

असा तो आपला कृष्ण कायम ह्रदयी वसणारा...!


नश्वर जीवनाच्या बासरीत

फुंकर घालून,

लयबद्ध सूर उमटवतो...!!

सुख दुःखाच्या लपंडावाचा

खेळ चांगलाच रंगवतो...!

असा प्रत्येक मनीचा कृष्ण

आनंदाच्या क्षणी लोप पावतो,

पण दुःखाच्या रात्री 

नकळत पाठीवर हात ठेवतो...!!

म्हणूनच नकळत मोह मायांचा लगाम आवरत,

जीवनाच्या रथाचं सारथ्य त्याच्याकडे सोपवायचं असतं,

आपला स्वतःचा तो कृष्ण ओळखायचा असतो,

अन् जपायचा असतो 

स्पंदनातल्या प्रत्येक श्वासागणिक ....!!


#माझा_कृष्ण❣️

#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

Wednesday, June 8, 2022

पहिला पाऊस...!!


कातरवेळी 'तो' बरसतो,
आठवणींच्या प्रदेशात,
ओलंचिंब करतो...!!

रोमारोमात सर्वांगात,
मातीचा सुगंध पसरतो,
अंगणाच्या कोपऱ्यावर
रातराणीचा बहर येतो...!!

सांजवेळी
सूर्य जाताना,
खिडकीतून पाऊस
पाहताना,
कैक आठवणींचा
पट डोळ्यासमोर येतो..!!
अन् पुन्हा नव्याने
'तो' जपला जातो
कुपितल्या संपत आलेल्या अत्तरासम.....!!

#पहिला_पाऊस❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

Saturday, May 21, 2022

रे गड्या आता आवरायला घेऊ...!!


चल गड्या, आता पसारा आवरायला घेऊ,

माळ्यावरच्या गोष्टींची थोडी निवड करू,

थोडं तुझं, थोडं माझं समजून घेऊ,

अडगळीवरची धूळ थोडी साफ करू..!!


आपलं, आपलं म्हणून जपून ठेवलं होतं,

जगापासून दूर कुठंतरी दुःखं लपवलं होतं,

पण आता त्या अडगळीलाही ओझं झालंय,

धूळ साचून त्यावरती जरा जडच झालंय..!!


सारताना धुळ ती डोळ्यांत जाईल,

त्यामुळे कदाचित पापणी ओलीही होईल,

पण नाही, आता ती सुद्धा म्हणतेय,

बस्स झालं गडया आता पसारा आवरायला घेऊ...!!


वाण सामानांची निवड मात्र करू,

अजून मोह सुटणार नाही,

टाकून देणं जमणार नाही,

कधीतरी कुठंतरी वाटत राहील,

हे आपलं आहे आपलंच राहील,

पण गड्या हा मोह जरा वाईटच,

जसा तुझा तसा माझा ही...!!


याने लपवलेलं साचत राहील,

ते जपताना-लपवताना धडपड होईल,

याच धडपडीत कदाचित तूच तुला विसरून जाशील,

म्हणून म्हणतो, गड्या आता थोडं आवरायला घेऊ,

मनाला थोडं सावरायला घेऊ...!!


रे गड्या, जगणं हा व्यवहार आहे,

हे पचायला थोडं जड आहे,

पण बेरीज-वजाबाकीच्या गुंत्यात आपण पडायचं नसतं,

जी बाकी उरेल तीला डावलायचं नसते,

म्हणून कधीतरी अडगळीवरच्या गर्दीला वाट करून द्यायची असते....!!


म्हणून म्हणतो, बस्स झालं गड्या आता आवरायला घेऊ,

माझं असं मुळीच काही  नसतं,

जे याक्षणी आपलं असतं, तेचं फक्त आपलं असतं,

पुढच्या क्षणाचं आपल्याला काही माहीत नसतं..!!


जपून ठेवलेलं आजपर्यंत आता बाहेर डोकावू पाहतंय,

पोटमाळ्यावरची धूळ आता डोळ्यांत जाऊ पाहतेय,

तीसुद्धा आता थकलीय,

पांघरून घालून,

तिलाही कळून चुकलंय,

आता पापणी ओली होणार म्हणून...!!


झालीच पापणी ओली तर होउदे,

आलंच डोळ्यात पाणी तर येऊ दे,

पोटमाळ्यावरच्या ओझ्याला मात्र अंगणात येऊ दे,

जे चांगलं ते आपोआप त्याची जागा घेईल,

म्हणून म्हणतो, गड्या आता बस्स

पोटमाळ्यावरच्या गर्दीला आता आवरायला घे,

 मनाला सावरायला घे...!!


पसारा आवरताना,

अडगळीत पडलेल्या आपल्या मनाला सावरताना...

प्रत्येकाला आपलं कोणतरी हवं असतं.. 

मनाच्या विचारांच्या गर्तेत गुंतलेलं असताना,

लांब कुठंतरी मन मोकळं होईस्तोवर हिंडवून आणणारं.

म्हणून चंद्राशी दोस्ती करायची असते ,

दूर त्याच्याशी गप्पा मारायला शिकायचं असतं..

काळाच्या उदरात परतीच्या वाटेवर 

आठवणींचा साकव जोडत जोडत 

सुखाच्या मुक्कामी नेणारा तोच आपला चंद्र जपायचा असतो.!❤️



#पसारा❣️

#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

Sunday, May 1, 2022

जे माझं होतं, ते मजपाशीच राहिलं...!!!


                                     जे माझं होतं,

ते माझ्यापाशीच राहिलं,

जशी मातीत गाडण्याने

बियांची होते  वेली,

त्या वेलींपासून कळ्यांची फुलं झाली,

सुगंध देत-देत पुन्हा मातीत मिसळली...!!


जेव्हा वेली बहरून आली,

तेव्हा भ्रमरानीं चांगलीच गर्दी केली,

पण अंतसमयी मातीत मिसळताना

बहुतांनी पाठ फिरवली....!!


जे माझं होतं ते मज पाशीच राहिलं,

जे जगाचं उसनं होतं ते लोप पावलं,

हा येतील प्रकाशाच्या वाटेवर हात देणारे,

पण नसतील दूरवर कोण अंधाऱ्या वाटेवर साथ देणारे,

पण ही तर जगाची रीतच रे,

तेव्हा अंधाऱ्या वाटेवरच्या तू कवडश्यांचा शोध घे,

नाही भेटला काजवा जरी,

तरी तू कोणाचा काजवा होऊन घे,

पुसटश्या त्या चेहऱ्यावरचं समाधान मात्र बघून घे....!!


जे तुझं असेल ते तुझंजवळंच राहिल,

जे उसनं होतं ते मात्र निरोपच घेईल,

निरोप घेणाऱ्याला कधी आडवायचं नसतं,

येणाऱ्याचं मात्र खुल्या मनाने स्वागत करायचं असतं...!!


हा वाटतं,शपथानीं जरी बांधलं होतं,

'तू' अढळ ध्रुव तारा असं म्हणलं होतं,

पण वादळं येतात,

जशी झाडं कोलमडतात,

तसं मनीचं झाडं ही कोलमडतं,

किती दिस असं पकडुन राहणार,

एक ना एक दिस तेही दूर होणारच...!!


काही क्षण किती ही मुठीत बंद केले,

तरी कोणाच्या ना कोणाच्या नजरेस ते पडनारच,

मुखवट्यांमागचं जग सामोरे येतं राहिल,

यात फक्त माझं होतं तेच मजपाशीच राहिल,

वास्तवतेच्या कमानीतून तेच पार होईल...!!


हा हसणारे हसून जातील, पाहणारे पाहत राहतील,

तू चांगली फुलं वेचत रहा, एकमेकांत गुंफत रहा,

जरी जातील सुकून, होतील दूर,

तेव्हा पकडुन ठेवण्याचा अट्टहास नको करू,

मान्य दुरावणारी गोष्टच हवी असते,

तीच सगळ्यात प्रिय बनते,

पण जे दुरवणारं असतं ते कधीच थांबणारं नसतं....!!


पण अंततः जे माझं होतं ते मजपाशीच राहिलं,

अढळ वाटणारे तारे ही गळून पडले,

गुंफलेली फुले ही सुगंध देत मातीत मिसळले,

आता जे राहतील तीच प्राणप्रिय जपायची,

अजून आनंदाची झाडं लावायची,

त्यांची फुलं अट्टहासाविना वेचायची,

ठेच लागून पडलो तरी पुन्हा उठायचं,

फुलं वेचण्याचं कधी ना थांबवायचं,

जमलं तर गुंफून फुलांना एकमेकांत,

एक सूंदर माळ बनवायची...!!


माळताना त्यांना एकमेकांत,

त्या फुलांचा सुगंध श्वासात साठवायचा असा,

की अंतसमयी सुद्धा आठवावा जसा,

शांत.... सुंदर.... बकुळीच्या फुलांसवे....!!


#माझं_मजपाशी❣️

#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃

निरोप...!!

निरोप असा घ्यावा की, घेणाऱ्याच्या वर्मीचा घाव कोणा ना दिसावा...!! निरोप असा घ्यावा की, कातरवेळीचा महोत्सव फिका भासावा, अन् कोजागिरीचा चंद्र...