अस्तित्वाच्या लढाईतला,
मी असा ऊन वाऱ्यातला...!!
ओसाड माळरानावर,
दगड गोट्यांच्या साथीततला,
मी असा चटके देऊन,
जगवणाऱ्या मातीतला...!!
वाऱ्यासंग सुगंध पेरणारा,
प्रहरीचा सूर्य माथ्यावर पेलणारा,
मी असा पावसासंग गीत गाणारा...!!
एकांतातला एकटेपणा
अन् एकटेपणातला एकांत,
यात वळून मागे पाहणारा,
मी असा
जन्म मातीतला, शेवट मातीतला
पाहुणा या जगण्यातला...!!
#जगणं❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃
वर्षाच्या शेवटाकडे जाताना,
आठवणींचं गाठोडं पाठी टाकून चालत रहायचं..!
स्वप्नांचं क्षितिज तेवढं गाठायचं,
मान्य काही स्वप्न लांबणीवर पडले,
केलेले काही संकल्प धुळीस मिळाले,
पण पुन्हा नव्याने शिकवण घेऊन
चालत रहायचं,
कर्तृत्वाचं क्षितिजपार करायचं..!!
जी मिळाली अनुभवांची शिदोरी,
बांधून ती जपून वापरायची,
यावर्षीची नवी डायरी मात्र,
यशाने-कर्तृत्वाने फुलवायची....!!
#स्वागत_नववर्षाचे❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃
निरोप देत सर्वांना,
पोहचला 'तो' पश्चिम क्षितिजाला...!!
तिचा हात हातात घेऊन ,
समजावत क्षणभर 'तो' थबकला...!!
तेव्हाच वाऱ्याने,
पानांबरोबर सूर धरला..!!
समुद्राच्या लाटांनी,
किनाऱ्याला मात्र जाब विचारला...!!
पण त्याला निरोप घेणं अटळ होतं,
याचं गमक फक्त तिलाच उमगलं होतं...!!
म्हणून निरोप 'तो' घेताना,
'ती' लपवते चेहऱ्यावरची छटा काळी,
भरते केशरी रंग कपाळी...!!
यांतच 'तो' आता क्षितिजाआड
जातो आहे,
मांडीवर डोकं ठेवून तिच्या
निरोप तो घेतो आहे...!!
#तो_सूर्य_ती_कातरवेळ❣️
#निरोप2022
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃
आनंदाची झाडं लावताना,
त्यांची फुलं वेचताना,
आपलं म्हणून माझं बनून
'तू' हवीस...
सह्याद्रीच्या त्या उंच क्षितिजावर जाताना,
धांदरटपणाच्या लयी उठताना,
ठेच लागली, जखम झाली,
तोल सांभाळताना
'तू' हवीस....
नदीकाठी गाणी म्हणताना,
खळखळत्या झऱ्याचा आवाज ऐकताना,
दूर कुठंतरी कोकिळेचा सूर घुमताना,
'तू' हवीस.....
त्याच तळ्याच्या काठावरती हरीण पाणी पिताना,
राजहंस जल क्रीडा करताना,
दूरवरून येणारा गार वारा शहारे उमटवताना,
त्या शाहऱ्यांचा अतिउच्च बिंदू बनून,
'तू' हवीस...
सूर्य पश्चिमक्षितिजाकडे जाताना,
त्याचं जाणं हुरहूर लावताना,
थरथरणारा हात आवेगाने पकडताना,
'तू' हवीस....
सूर्य गेला म्हणून पौर्णिमेचा चंद्र उगवताना,
सह्याद्री, त्या चांद प्रकाशात अगदी नाहून निघताना,
विचारांच्या गर्तेत श्वास गुदमरताना,
मनसोक्तपणे आपल्या विश्वातून हिंडवुन आणणारी
'तू' हवीस...
त्या डोक्यावरच्या चंद्र प्रकाशात,
गवताच्या पात्यांवरचे दवबिंदू मोतीसम भासताना,
'तू' हवीस...
तीच गवताची पाती अनामिक वाऱ्याच्या स्पर्शाने शहरताना,
तसा काहीसा तुझा स्पर्श भासताना,
रोमारोमात सर्वांग शहारताना,
फक्त 'तू' हवीस....!
आयुष्याच्या वाटेवर दगड धोंडे खाचखळग्यांबरोबरच
आयुष्याच्या उंच उंच शिखरांवर जाऊन आसमंत कवेत घेताना,
तिथूनच कातरवेळीच्या सूर्याचा महोत्सव पाहताना,
निसर्ग नियमाप्रमाणे आयुष्याची संध्याकाळ होताना,
त्या क्षितिजावरचं उंच शिखर गाठून,
सुरकुत्या पडलेला हात हाती घेताना,
अगदी पहिल्या भेटीच्या स्पर्शाची ऊब,
मायेचा ओलावा भासवणारी,
'तू' हवीस....!!
तू , तू या बेलाग कणखर सह्याद्रीची ट्रेकर,
तू आयुष्यभराच्या जीवनाच्या चढ उतारांची पार्टनर
तू जगासाठी कल्पनेची सोबती,
पण माझ्यासाठी माझ्या पावलांबरोबर पाऊल टाकणारी साथी.....!!
#ती❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃
प्रत्येकाच्या मनाच्या तळघरात,
स्वतःचा असा एक कृष्ण जपला जातो,
कधी सखा बनवून, कधी सोबती होऊन,
तर कधी कधी मनामनात नकळत राहतो,
प्राणप्रिय बनून...!!
जेव्हा कधी एकांतात असताना
मनाची कवाडं उघडून,
मनसोक्त संवादाचा नाद घुमतो,
कुठंच कधीच काही व्यक्त न होणारं
तेव्हा सगळं सगळं व्यक्त होतो....!
यात प्रत्येकवेळी कृष्ण खूप विश्वासार्ह वाटतो...!!
संकटांची वादळं घोंघावत असताना,
आयुष्याची नौका त्यावर हेलकावे घेताना,
त्याच वादळांच्या छेडून तारा,
हेलकाव्यांचं तो गीत गाणारा,
त्याच गीताचे होऊन गाणे तो कालिया मर्दन करणारा,
असा तो आपला कृष्ण कायम ह्रदयी वसणारा...!
नश्वर जीवनाच्या बासरीत
फुंकर घालून,
लयबद्ध सूर उमटवतो...!!
सुख दुःखाच्या लपंडावाचा
खेळ चांगलाच रंगवतो...!
असा प्रत्येक मनीचा कृष्ण
आनंदाच्या क्षणी लोप पावतो,
पण दुःखाच्या रात्री
नकळत पाठीवर हात ठेवतो...!!
म्हणूनच नकळत मोह मायांचा लगाम आवरत,
जीवनाच्या रथाचं सारथ्य त्याच्याकडे सोपवायचं असतं,
आपला स्वतःचा तो कृष्ण ओळखायचा असतो,
अन् जपायचा असतो
स्पंदनातल्या प्रत्येक श्वासागणिक ....!!
#माझा_कृष्ण❣️
#जिंदगी_का_फ़ंडा🍃
नैऋत्य मोसमी वारे चालू होऊन बरेच दिवस झाले होते पण अजून मान्सून म्हणावा तसा चालू झाला नव्हता. हा, पण या वाऱ्यांमुळे हवेतला उकाडा कमी होऊन ...
